واژهء « رغبت » در لغت عرب چنين وضع و استعمال شده كه اگر با حرف « في » يا « إلى » تعديه بشود به معناى اقبال مىباشد و اگر با حرف « عن » تعديه بشود به معناى ادبار و اعراض خواهد بود . اعراض كنندگان از ائمّه فَالرّاغِبُ عَنْكُمْ مارِقٌ ؛ بنابراين روبرگردان از شما ، از دين خدا بيرون شده است . راغب اصفهانى گويد : رغب : أصل الرغبة السعة في الشيء . . . فإذا قيل : رغب فيه وإليه يقتضي الحرص عليه . . . وإذا قيل : رغب عنه اقتضى صرف الرغبة عنه والزهد فيه . « 1 » هر دو استعمال در قرآن مجيد آمده است ، آن جا كه مىفرمايد : « إِنَّا إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ » ؛ « 2 » ما به طرف خداوند متعال اقبال داريم ، ( به آن جهت حركت مىكنيم و به آن طرف سعى داريم ) . در آيه ديگر آمده است : « أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتي » ؛ « 3 » آيا تو از خدايان ما روى گردانى ؟ و در آيهء ديگر مىخوانيم :

--> ( 1 ) . المفردات فى غريب القرآن : 198 ( 2 ) . سوره توبه ( 9 ) : آيه 59 ( 3 ) . سوره مريم ( 19 ) : آيه 46